|
✿...✿ |
||
|
۱۳۸٩/٥/۱٦ :: ٢:۱۱ ب.ظ :: نويسنده : زینب
اوج میگیری
با بالهای پروانهیی
و شادمانه
از رنگینکمانی
به زمین میآیی
انگار
بزرگترین کودک جهانی آنقدر هستی
که زمین هست
جوانه میدهی و باز
بادبادک میشوی
آنقدر اوج میگیری
که کودک میشوند
همراه نگاه تو
آنوقت
همهی آدمها... موضوع مطلب : شعر ۱۳۸٩/٥/۱٢ :: ۱٢:۳٤ ق.ظ :: نويسنده : زینب
یک تکه ابر... و بازدل آسمان گرفت... غمگین شدیم شب پیش چشمهای تو انگار جان گرفت. من از هجوم ظلمت تردید مضطرب... ناگاه باران گرفت و پنجره را شست از غبار... موضوع مطلب : شعر ۱۳۸٩/٥/٩ :: ۸:۱٧ ب.ظ :: نويسنده : زینب
تو بنشین با نگاههای معصومانه ات من میگذرم با لبخندی بر لب و چشمانی درخشان از نگاهت که دور شدم شاید پشت پیچ همان کوچه که دور و دورتر شده است دیگر پاهایم ایستادن فراموش کنن من هم بنشینم زانو در بغل و خواب ببینم میان رگبار پ.ن:لذت نقاشی انلاین
موضوع مطلب : شعر / دلنوشته
گاهی وقتا به خدا فکر می کنم تو تنهایی خودم وقتی دارم قدم میزنم .. شاید او هم گاهی به من فکر می کند . همیشه ساکت است و فقط گوش می کند اما با من اشک میریزد .... و نمی دانم کجاست ، هیچ وقت هم او را ندیده ا م بچگی ها دوست داشتم ببینم اما حالا نه ، چون میدانم اگر خدا قابل دیدن و شنیدن و لمس کردن بود دیگر خدا نبود .... و شوقی برای رسیدن به او وجود نداشت و میدانم اگر می خواست همه چیز را بر وفق مراد هر کسی درست کند دیگر خدا نبود ، چون او باید خیلی صبور باشد .. او با علم و دانش و حکمتی که دارد می توانند صبرکند اما گاهی او هم مثل من اشک میریزد .. در هر حس خوب و پاکی .. هر نسیمی .... می توان او را حس کرد ... هر برگ سبزو زرد و نارنجی ... برگ خشک نارنجی و زرد که زیر پا صدای خش خش می کند و من هی دوست دارم بیشتر له شان کنم ... هر وقت می بینم میروم و پایم را روش می گذارم تا صدای خش خش کند و با خود می گوییم این برگ از تمام توان خود استفاده کرد ...
(یادگاری) با من به آرامی سخن بگو من درختی پیرم ولی توی تنم پرنده ای کوچک آرام روی تخمهایش خوابیده است بر تن من تیغ مکش برای عکس قلبی که با او برتنم کشیده ای ببین برگهای من سایه بر تن پرنده ای دارند که روی تخمهایش خوابیده است میخواهی بگذری آهسته بگذر یا اصلا بگذار مسیرت عوض شود میبینی که من پاهایم بسته است تو از باغ کناری بگذر بگذار پرنده ام آرام بخوابد تن من زخمی شود او درد میکشد او درد بکشد تخمهایش خراب خواهند شد و اگر پرنده ای نباشد آواز خواهد مرد
موضوع مطلب : دلنوشته / شعر ۱۳۸٩/٤/٢٢ :: ۳:٤۳ ق.ظ :: نويسنده : زینب
صدای پای توی آب
از نهری آفتاب زده قه قهه خنده ی خاک و رقص غبار بر چهره پاک آب میدود .... به باغ که برسد گلبرگها هم خیس خواهند شد پروانه ها هم خواهند رقصید و شاید باغ همسایه حسودیش بشود چشم بزند .... موضوع مطلب : شعر
با قلم می گویم روزقلم برهمه ی نویسندگان گرامی باد موضوع مطلب : روزقلم
درسته که به ظاهر خونه و خونواده دارم... ولی در واقع من اون خونه ای که باید داشته باشم رو ندارم... من فکر میکنم خونه ی آدما دلاشونه. وقتی خونه ای خالی میشه دیگه حالی واسه موندن نیست. هر چند هر از گاهی بهش سر میزنم ،خاک روبه هاش رو جارو میکنم،قاب عکس ها رو تمیز میکنم و مرتب دوباره میزارمشون سر جاش . چه اون عکس ها زشت باشن چه قشنگ،با ارزشن چون با دوربین چشای خودم گرفتمشون... بعد روی صندلی سنگی گهواره ای میشینم و با یه لیوان بزرگ اشک از خودم پذیرایی میکنم... تنها... اون صندلی سنگی و اون لیوان به تنهایی عادت کردن ولی من... خونه ی من ساعت نداره...و وقتی میام و درش رو باز میکنم میبینم خیلی گذشته... موضوع مطلب : دلنوشته ۱۳۸٩/٤/۸ :: ٥:٢٤ ب.ظ :: نويسنده : زینب
زندگی یک دریاست قایقی باید ساخت که طناب و دکل و تخته آن تجربه است بادبانی محکم ! که نه گرما و نه سرما ندرانند آنرا دل دریا طوفان سکان عشق در دست ساحل اما نزدیک... موضوع مطلب : دلنوشته ۱۳۸٩/۳/٢٧ :: ٩:۳٠ ب.ظ :: نويسنده : زینب
دلم گرفته ... وقتی میگن امشب می تونی هرآرزویی داری بگی ، بغض گلوم رو میگیره! وقتی یادت میندازن که یکی هست ، یکی هست که صدات رو میشنوه یکی که توی خلوت اشکات پا میذاره ، یکی نزدیک تر از اونچه که فکرش رو بکنی! دستام خالیه! خودم لبریز گناه! اون میشنوه ... همیشه میشنوه... بگو بگو که چقدر بهش نیاز داری ... خوردی زمین، خسته ای، میخوای دستاتو بگیره و بلندت کنه! بگو ، هرچی تو دلته... بریز بیرون...فریاد بزن... خودش گفته! اون قول داده! التماس دعا موضوع مطلب : دلنوشته ۱۳۸٩/۳/٢٢ :: ۳:٢٥ ب.ظ :: نويسنده : زینب
زندگی اجبار نیست...
شاید آن روز که سهراب نوشت زندگی اجباری است دلش از غصه حزین بود و غمین حال من می گو یم زندگی یک در و دروازه و دیوار که نیست که نشد بال زدو پرواز کرد زندگی اجبار نیست زندگی بال و پری دارد و مهربان تر از مهتاب است تو عبور خواهی کرد از همان پنجره ها با همان بال و پر پروان به همان زیبایی به همان آسانی زندگی صندوقچه ی اسرار پرستو ها نیست زندگی آسان است بی نهایت باید شد تا آن را یا فت زندگی ساده تر از امواج است پس بیا تا بپریم وتا شبنم آرامش صبح تا صدای پر مرغان اقاقی بال و پر باز کنیم تا توانیم که ازاول آغاز کنیم و تا نهایت برویم موضوع مطلب : شعر ۱۳۸٩/۳/۱٤ :: ٩:٥٠ ب.ظ :: نويسنده : زینب
 تارا از تارم فرود آمدم ، کنار برکه رسیدم ستاره ای در خواب طلایی ماهیان افتاد. رشته ی عطری گسست آب از سایه ی افسوسی پر شد موجی غم را به لرزش نی ها داد غم را از لرزش نی ها چیدم ، به تارم برآمدم ، به آیینه رسیدم غم از دستم در آیینه رها شد : خواب آیینه شکست از تارم فرود آمدم ، میان برکه و آیینه ، گویا گریستم موضوع مطلب : ۱۳۸٩/۳/۱٢ :: ۱٢:٥٢ ب.ظ :: نويسنده : زینب
تو بهترین گل، میان شهر گلهایی تو رنگ آفتابی، موضوع مطلب : ۱۳۸٩/۳/۱٠ :: ٧:٥٦ ب.ظ :: نويسنده : زینب
|
||
 |
لطفاتشریف بیاورید
.کلی داشتیم میگفتیم میخندیدیم
از جلسه امتحان که اومدیم رفتیم آب بخوریم که مریم اومد روبوسی و خداحافظی.سرم و بلند کردم برگشتم دیدم مریم پشته سرمه
.یه لحظه دوباره بهش نگاه کردم.توی چشاش کلی غصه بود.توی چشای منم همینطور.
.دوباره بهش نگاه کردم.دلم خیلی براش تنگ شده بود.یه نگاه دیگه به هم کردیم و یه خنده ی دروغی که پشتش کلی غم بود تحویل هم دادیم و با سر خداحافظ کردیم و رفت.
.بعدشم با بچه های کلاس یه ذره بزن و برقص کردیم و رفتن.من هم بایکی ازهمکلاسیهام که هر روز با اون می اومدم خونه رفتم. اون موقع گریمون نگرفت.بقیه رو نمیدونم اما وقتی تنها شدم دلم واسه خیلی روزا و خیلی چیزا تنگ شد
)
