|
✿...✿ |
||
|
۱۳۸٩/٥/٩ :: ۸:۱٧ ب.ظ :: نويسنده : زینب
تو بنشین با نگاههای معصومانه ات من میگذرم با لبخندی بر لب و چشمانی درخشان از نگاهت که دور شدم شاید پشت پیچ همان کوچه که دور و دورتر شده است دیگر پاهایم ایستادن فراموش کنن من هم بنشینم زانو در بغل و خواب ببینم میان رگبار پ.ن:لذت نقاشی انلاین
موضوع مطلب : شعر / دلنوشته
گاهی وقتا به خدا فکر می کنم تو تنهایی خودم وقتی دارم قدم میزنم .. شاید او هم گاهی به من فکر می کند . همیشه ساکت است و فقط گوش می کند اما با من اشک میریزد .... و نمی دانم کجاست ، هیچ وقت هم او را ندیده ا م بچگی ها دوست داشتم ببینم اما حالا نه ، چون میدانم اگر خدا قابل دیدن و شنیدن و لمس کردن بود دیگر خدا نبود .... و شوقی برای رسیدن به او وجود نداشت و میدانم اگر می خواست همه چیز را بر وفق مراد هر کسی درست کند دیگر خدا نبود ، چون او باید خیلی صبور باشد .. او با علم و دانش و حکمتی که دارد می توانند صبرکند اما گاهی او هم مثل من اشک میریزد .. در هر حس خوب و پاکی .. هر نسیمی .... می توان او را حس کرد ... هر برگ سبزو زرد و نارنجی ... برگ خشک نارنجی و زرد که زیر پا صدای خش خش می کند و من هی دوست دارم بیشتر له شان کنم ... هر وقت می بینم میروم و پایم را روش می گذارم تا صدای خش خش کند و با خود می گوییم این برگ از تمام توان خود استفاده کرد ...
(یادگاری) با من به آرامی سخن بگو من درختی پیرم ولی توی تنم پرنده ای کوچک آرام روی تخمهایش خوابیده است بر تن من تیغ مکش برای عکس قلبی که با او برتنم کشیده ای ببین برگهای من سایه بر تن پرنده ای دارند که روی تخمهایش خوابیده است میخواهی بگذری آهسته بگذر یا اصلا بگذار مسیرت عوض شود میبینی که من پاهایم بسته است تو از باغ کناری بگذر بگذار پرنده ام آرام بخوابد تن من زخمی شود او درد میکشد او درد بکشد تخمهایش خراب خواهند شد و اگر پرنده ای نباشد آواز خواهد مرد
موضوع مطلب : دلنوشته / شعر
درسته که به ظاهر خونه و خونواده دارم... ولی در واقع من اون خونه ای که باید داشته باشم رو ندارم... من فکر میکنم خونه ی آدما دلاشونه. وقتی خونه ای خالی میشه دیگه حالی واسه موندن نیست. هر چند هر از گاهی بهش سر میزنم ،خاک روبه هاش رو جارو میکنم،قاب عکس ها رو تمیز میکنم و مرتب دوباره میزارمشون سر جاش . چه اون عکس ها زشت باشن چه قشنگ،با ارزشن چون با دوربین چشای خودم گرفتمشون... بعد روی صندلی سنگی گهواره ای میشینم و با یه لیوان بزرگ اشک از خودم پذیرایی میکنم... تنها... اون صندلی سنگی و اون لیوان به تنهایی عادت کردن ولی من... خونه ی من ساعت نداره...و وقتی میام و درش رو باز میکنم میبینم خیلی گذشته... موضوع مطلب : دلنوشته ۱۳۸٩/٤/۸ :: ٥:٢٤ ب.ظ :: نويسنده : زینب
زندگی یک دریاست قایقی باید ساخت که طناب و دکل و تخته آن تجربه است بادبانی محکم ! که نه گرما و نه سرما ندرانند آنرا دل دریا طوفان سکان عشق در دست ساحل اما نزدیک... موضوع مطلب : دلنوشته ۱۳۸٩/۳/٢٧ :: ٩:۳٠ ب.ظ :: نويسنده : زینب
دلم گرفته ... وقتی میگن امشب می تونی هرآرزویی داری بگی ، بغض گلوم رو میگیره! وقتی یادت میندازن که یکی هست ، یکی هست که صدات رو میشنوه یکی که توی خلوت اشکات پا میذاره ، یکی نزدیک تر از اونچه که فکرش رو بکنی! دستام خالیه! خودم لبریز گناه! اون میشنوه ... همیشه میشنوه... بگو بگو که چقدر بهش نیاز داری ... خوردی زمین، خسته ای، میخوای دستاتو بگیره و بلندت کنه! بگو ، هرچی تو دلته... بریز بیرون...فریاد بزن... خودش گفته! اون قول داده! التماس دعا موضوع مطلب : دلنوشته درباره وبلاگ  سلام دوستان عزیز من زینب هستم 15سالمه اهل خوزستانم. شعرهایی که دراین وبلاگ مینویسم ازدلنوشته های خودمه واگردلنوشته ی خودم نبوداسم شاعر رو زیرشعرمینویسم. @@@@@@@@@@@@@@ دنیا زیباست زیبا و کودکانه اگر به آن زیبا بنگریم اگر می خواهیم همچون کودکان زندگی کنیم زیبایی های دنیا را دریاب زیرا بهشت همینجاست منوي اصلي موضوعات آرشيو وبلاگ مطالب اخير پيوندها نويسندگان صفحات وبلاگ |
||
 |
